Já, ég eldaði önd í fyrsta sinn í gær - á kínverska vísu. Það var kínversk kona sem gaf mér kryddblöndu fyrir önd og ég varð að slá til. Þegar ég fór svo að kynna mér hvernig maður færi að við að elda kínverska 'crispy duck' féllust mér næstum hendur, ferlið fól meðal annars í sér að hengja dýrið upp á annan endann í 6 klst. Svo eftir því sem ég velti þessu meira fyrir mér langaði mig meira að prófa svo ég sló loksins til í gær, tók meira að segja mynd af öndinni hangandi en ég á eftir að hlaða henni inn á tölvuna, þið sjáið hana síðar. Öndin bragðaðist svo bara asskoti vel og aldrei að vita nema ég geri þetta einhvern tíma aftur. Fyrir utan húsið mitt er stór tjörn og verð ég að viðurkenna að mér fannst pínku spes að horfa út á endurnar meðan ég verkaði kvöldmatinn frænda þeirra í eldhúsinu mínu. Sú saga gengur reyndar hér að einhverjir kínverskir nemendur hafi í fyrravetur tekið sig til og veitt eitt stykki önd á téðri tjörn og verið reknir úr skólanum fyrir vikið, en eitthvað fer þó tvennum sögum af sannleiksgildi þessarar sögu.
Svo fékk ég pakka fullan af íslensku nammi í þokkabót - ekkert smá glöð - alls konar gott, appollo lakkrís, hjúplakkrís, Freyju draum, djúpur og lakkrísreimar. Tókuð þið eftir hvað allt þetta nammi á sameiginlegt, jú, það inniheldur lakkrís, e-ð sem ekki er auðvelt að komast yfir hér í Englandi, allavega ekki í 'okkar' gæðaflokki.
Ég hitti svo leiðbeinanda minn í morgun og við erum sammála um að lokaverkefnið mitt gangi bara vel, svei mér þá...það er kannski þess vegna sem ég sit á bókasafninu og er að blogga í staðinn fyrir að læra, hmmm.... best að koma sér aftur að verki.
tútúlú